U crucifissu, fasciatu d'un linzolu rossu, era statu postu à pedi à l'altari. Sarà quì u misteru di ciò che no campemi ? Una vita straziata, fatta di qualchi mumenti di lumi e pò u bughjiconi par sarrà u tuttu.
U "lumibughju" era cusì chi l’amicu Talamascu aviva chjamatu una notti di bumbardamenti trà u bughju di i transcè e u lumi di sti fusei à accenditi di fosforu chi iluminavini u campu di battaglia.
E Lejean, carti in manu, chi circava a capiscia qualcosa : "Là-bas, ça vient de là-bas. De là-bas et de là..."
Noi, à mezu ! Megliu cusì cà peghju...
