Ci semi trovi in un carrughjucciu vicinu, un poccu darretu à u portu.
In villa, ùn ci andava micca à u caffè.
Sì, una volta, tre anni fà, quand'e faccivu u serviziu in Bunifaziu. Mi n'invengu, a sera, ci sò nati i colpi : vagamastri bastiacci contru ad aghjaccini e bunifazinchi à mezu (dimmi cusì, ben' che un fussimi micca citadini). Ci semi lampati e oh, piuvivani i colpi. Mi n'è ghjuntu unu in manu e...
Infini chi, aghju bittu u caffè ancu Paulu u villanuvincu. Mumentu raru.
Era guasgi com'ind'a Agnulughjuvanni, tre o quattru toli, ottu carreghi, un cascitoni pà tena buttiglii e tabacu.
Paulu m'ha dettu ch'in Corsica ùn c'era statu manera par eddu à truvà un travagliu. Erani quindici di famiglia, u babbu era statu fertu à a guerra di u settanta, era frimatu sciancu e li viniva mali ad andà apressu à i sgiotti cusì... Facci ch'eddu è statu eddu, u sicondu à u suvità i passi di a suredda maiò, quì, in Marseglia.
Erani cinqui anni ch'era guardianu culà à u portu. Era cuntenti, a paga agni mesu e tuccava, in più, à quandu un figateddu, à quandu una libbra di farina castagnina chi c'era massi Corsi à sbarcà quì e ch'eddu "rindiva massi servizi" com'eddu m'ha dettu. M'ha dettu dinò, chi l'altru ghjornu l'hani dattu un cusciottu di caprettu...
Ha dettu : "T'aghju a scianza !"
Eiu : "A chi ni ?"
Tandu eddu : "A scianza, a diccia !"
Aghju pruvatu à dumandà : "O Pà, cunnisciariati una famiglia Zupinti di i Petri Rossi, detti di i Salvi ? U babbu è un certu Petru, meccanicu, e u figliolu, t'avarà, sedici o diciasetti anni, si chjama Matteu ? Ti dumandu chi semi parenti."
"Umbhè ?!" feci u Villanuvincu. "dumandaraghju..."
E vultedimi insemi à u molu.
Paulu à vighjà à i sò limiti ed eiu à prisintami à l'imboscia.
Eru cuntentu.
Era guasgi com'ind'a Agnulughjuvanni, tre o quattru toli, ottu carreghi, un cascitoni pà tena buttiglii e tabacu.
Paulu m'ha dettu ch'in Corsica ùn c'era statu manera par eddu à truvà un travagliu. Erani quindici di famiglia, u babbu era statu fertu à a guerra di u settanta, era frimatu sciancu e li viniva mali ad andà apressu à i sgiotti cusì... Facci ch'eddu è statu eddu, u sicondu à u suvità i passi di a suredda maiò, quì, in Marseglia.
Erani cinqui anni ch'era guardianu culà à u portu. Era cuntenti, a paga agni mesu e tuccava, in più, à quandu un figateddu, à quandu una libbra di farina castagnina chi c'era massi Corsi à sbarcà quì e ch'eddu "rindiva massi servizi" com'eddu m'ha dettu. M'ha dettu dinò, chi l'altru ghjornu l'hani dattu un cusciottu di caprettu...
Ha dettu : "T'aghju a scianza !"
Eiu : "A chi ni ?"
Tandu eddu : "A scianza, a diccia !"
Aghju pruvatu à dumandà : "O Pà, cunnisciariati una famiglia Zupinti di i Petri Rossi, detti di i Salvi ? U babbu è un certu Petru, meccanicu, e u figliolu, t'avarà, sedici o diciasetti anni, si chjama Matteu ? Ti dumandu chi semi parenti."
"Umbhè ?!" feci u Villanuvincu. "dumandaraghju..."
E vultedimi insemi à u molu.
Paulu à vighjà à i sò limiti ed eiu à prisintami à l'imboscia.
Eru cuntentu.
U baru induv'a nò semi andati.
